หากย้อนอดีตกลับไปยังกรุงศรีอยุธยา ช่วงหลังจากที่พม่าเมืองหงษาวดีได้ทำการบุกเข้าโจมตีจนกรุงศรีอยุธยาแตกพ่ายเป็นครั้งแรกนั้น สมเด็จพระนเรศวรได้ทรงพยายามทำศึกสงครามเพื่อขจัดอิทธิพลของพม่าในกรุงศรีอยุธยาและเมืองต่างๆ รอบกรุงศรีอยุธยามาโดยตลอด จนกระทั่งพระเจ้านันทบุเรงกษัตริย์พม่า ทรงโปรดให้พระมหาอุปราชานำกองทัพบุกโจมตีกรุงศรีอธุยาหมายจะให้แตกพ่ายอีกคราวหนึ่ง ครั้นพระมหาอุปราชาได้ยกกองทัพมาถึงบริเวณหนองสาหร่าย(ซึ่งอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดสุพรรณบุรีในปัจจุบัน) สมเด็จพระนเรศวรและสมเด็จพระเอกาทศรถผู้เป็นพระอนุชาจึงได้นำทัพไปสกัดกั้นกองทัพพม่า ในการศึกครั้งนี้พระนเรศวรได้ทรงทำยุทธหัตถีกับพระมหาอุปราชา โดยผลของการทำยุธหัตถีนั้นสมเด็จพระนเรศวรได้ทรงใช้ “พระแสงของ้าวพลพ่าย” ฟันพระอุปราชาที่ไหล่จนขาดสะพายแล่ง

เมื่อสิ้นสุดการศึกสงคราม เมื่อองค์สมเด็จพระนเรศวรเด็จกลับมาถึงพระนครศรีอยุธยา ทรงโปรดที่จะลงโทษเหล่าทหารที่ติดตามพระองค์ไปไม่ทันการทำยุทธหัตถีจนพระองค์ตกอยู่ในวงล้อมของข้าศึก ซึ่งตามกฎระเบียบแล้วต้องโทษถึงขั้นประหารชีวิต ครั้นสมเด็จพระสังฆราชในขณะนั้นทรงทราบเรื่อง จึงได้ขอให้พระนเรศวรพระราชทานอภัยยกเว้นโทษให้กับทหารเหล่านั้น โดยให้เหตุผลว่าองค์พระนเรศวรเปรียบดังองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่ต้องผจญเหล่าหมู่มารก่อนที่จะตรัสรู้ธรรมอันประเสริฐ เพื่อเป็นการประกาศพระเกียรติยศและบารมีขององค์พระมหากษัตริย์ไปทั่วทั้งแผ่นดิน องค์สมเด็จพระนเรศวรจึงได้ทรงละเว้นการลงโทษแก่ทหาร และทรงโปรดให้มีการสร้างเจดีย์องค์ใหญ่ขึ้น (ไม่มีหลักฐานแน่ชัดว่า พระนเรศวรทรงสร้างพระเจดีย์ขึ้นใหม่หรือบูรณะปฏิเสธสังขรณ์เจดีย์องค์เดิมแล้วเสริมพระเจดีย์ให้มีขนาดใหญ่ขึ้น) เพื่อเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะที่พระองค์มีเหนือพม่า และยังเปรียบได้ดั่งเป็นอนุสรณ์แห่งความเมตตาของพระองค์ ที่มีต่อแม่ทัพนายกองเหล่านั้น และพระราชทานนามของพระเจดีย์ว่า “เจดีย์ชัยมงคล” แต่ราษฎรส่วนใหญ่เรียกว่า “พระเจดีย์ใหญ่” กระทั่งจวบจนปัจจุบันวัดที่เป็นที่ประดิษฐานพระเจดีย์แห่งนี้ จึงเรียกชื่อเป็น “วัดใหญ่ชัยมงคล”
📌ข้อมูลที่มา
https://www.museumthailand.com/…/%E0%B9%80%E0%B8%88%E0…/

วัดวาอารามทัวร์

UnseenTravelGroup